
لینک پرداخت و دانلود *پایین مطلب*
فرمت فایل:word (قابل ویرایش و آماده پرینت)
تعداد صفحات:5
نود و پنج سال از انتشار نخستین سند فرمالیست های روس رساله ی « رستاخیز واژه » اثر ویکتور شکلوفسکی در سال 1914 - می گذرد. با این حال هنوز بازخوانی آراء آنان ، با توجه به تطور نظریه ادبی در قرن بیستم از فرمالیسم به ساختارگرایی و از ساختارگرایی به پسا ساختارگرایی ، اهمیت اساسی دارد. مکتبی که به زعم ژان . ایوتادیه شاید نوآورترین مکتب قرن بیستم بوده ، و در عین عجیب ترین سرنوشت را نیز داشته است.
فعالیت این جنبش در روسیه 14 سال بیشتر به طول نیانجامید. در سال 1924 با چاپ مقاله ی لئون تروتسکی « ادبیات و انقلاب » حمله ی رهبران حزب کمونیست به فرمالیست ها فزونی گرفت و سرانجام در سال 1928 از فعالیت آن ها ممانعت به عمل آمد. رومن یاکوبسن با خروج از روسیه ، مطالعات فرمالیستی را در پراگ و سپس در ایالات متحده آمریکا ادامه داد . با این وجود تنها در سال 1955 پس از حدود نیم قرن، دو اثر فرمالیستی توسط تزوتان تودوروف به فرانسوی برگردانده شد . جستارهایی در زبان شناسی عمومی » اولین اثر از یاکوبسن بود که در 1963 در فرانسه منتشر گردید. بنابراین، در حدود 1960 قاره ای نابود شده بار دیگر سر بر می آورد که تاثیر آن به دلیل همین تاخیر شایان تر بوده است.
جنبش فرمالیستی از ارتباط و همکاری « حلقه ی زبان شناسی مسکو» با «انجمن پژوهش در باره ی زبان شعری سن پترز بورگ» شکل گرفت. بوریس آخن بام ، یوری تیتیانوف ، ویکتور شِکلوفسکی ، رومن یاکوبسن و بوریس توماشفسکی از اعضای برجسته ی گروه بودند.
اصطلاح فرمالیست را مخالفان ، به جنبش اطلاق کردند. بوریس آخن بام در واکنش نوشت : ما را فرمالیست می خوانند ، ولی درست تر بود اگر به جای فرمالیسم از ریخت شناسی استفاده می کردند.
همان طور که از این اصطلاح بر می آید
مقاله مقـدمه ای بر فـرمالیسم روسـی
